sufficiamus
Dictionary entries
- Entry →sufficio, sufficere, suffeci, suffectus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
be sufficient, suffice; stand up to; be capable/qualified; provide, appoint;
pl. pres. act. subj. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXVIII
Titus Livius (Livy)
"...potest, praeterquam quod unde classes tueamur unde commeatibus sufficiamus praebendis nihil reliqui est, quid? periculi tandem quantum adeatur..." - T
Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...miretur qui sciat, quomodo aut nos ad patiendum sufficiamus aut illos qui faciunt nondum tantarum iniuriarum satietas ceperit..."
