suffecturum
Dictionary entries
- Entry →sufficio, sufficere, suffeci, suffectus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
be sufficient, suffice; stand up to; be capable/qualified; provide, appoint;
acc. sg. fut. act. part.acc. sg. fut. act. part.nom. sg. fut. act. part.voc. sg. fut. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Liber X
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...Lupum, iuvenem probum industrium et egregio patre dignissimum, suffecturum indulgentiae tuae, sicut primis eius experimentis cognoscere potes..." - M
Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...suscipiendae quidem sunt causae plures quam quibus suffecturum se sciat. XVI. Dicet scripta quam res patietur plurima..." - T
Liber X
Titus Livius (Livy)
"...litteras adsidue fecerat, terrorem belli Etrusci augeret: non suffecturum ducem unum nec exercitum unum adversus quattuor populos; periculum..." - P
Germania
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...arma sumere non ante cuiquam moris, quam civitas suffecturum probaverit. Tum in ipso concilio vel principum aliquis..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...consule gnarum militiae, corpore validum et bello suffecturum. quod initium Sex. Pompeius agitandi adversus Marcum Lepidum odii nanctus..." - G
Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...ages. Spondeo sollicitudini tuae, spei meae, magnitudini causae suffecturum. Est indolis optimae brevi producturus alios, si interim provectus..."
