suffecturam
Dictionary entries
- Entry →sufficio, sufficere, suffeci, suffectus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
be sufficient, suffice; stand up to; be capable/qualified; provide, appoint;
acc. sg. fut. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...classibus certatum cum Poenis recordor, vix aetatem Alexandri suffecturam fuisse reor ad unum bellum. Et forsitan..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...iussit, ut corona undique moenia adgressurus, eo magis suffecturam ad id multitudinem ratus, quod, qua parte palus urbem..."
