suffecere
Dictionary entries
- Entry →sufficio, sufficere, suffeci, suffectus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
be sufficient, suffice; stand up to; be capable/qualified; provide, appoint;
pl. perf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Secundus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...ordine longosuffecere oculi, vix, dum per singula ducor,suffecere gradus. quae rerum turba! locineingenium an domini mirer prius..."
Liber Primus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...unum conuectentur opes? loca dira arcesque nefandae suffecere odio, furiisque inmanibus emptum Oedipodae sedisse loco. iam sorte carebat..."
