stabulantem
Dictionary entries
- Entry →stabulo, stabulare, stabulavi, stabulatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Agriculture
stable/house (domestic animals, poultry, etc); be housed, have stall/lair/den;
acc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber VII
Aulus Gellius
"...acre fecisse adversus unum serpentem in illis locis stabulantem invisitatae inmanitatis eumque magna totius exercitus conflictione balistis atque..." 
Liber Quartus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...prensat anxius inceptisque uelit desistere sacris. qualis Gaetulae stabulantem ad confraga siluae uenator longo motum clamore leonem expectat..."
