sprevit
Dictionary entries
- Entry →sperno, spernere, sprevi, spretus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
scorn, despise, spurn;
sg. perf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Metamorphoses IV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...regia dives habet, qui me cum coniuge semper sprevit?' et exponit causas odiique viaeque, quidque velit: quod vellet..." - T
Miles Gloriosus
Titus Maccius Plautus
"...hanc amaverat, ut is huc veniret. is non sprevit nuntium; nam et venit et is in proximo..." - G
Liber VIII
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...patronus, ipse advocaretur, ne sestertium centies quinquagies sperneret. Sprevit, quod solum potuit tantis opibus publice oblatis arrogantius facere..."
