sollicitati
Dictionary entries
- Entry →sollicito, sollicitare, sollicitavi, sollicitatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
disturb, worry; stir up, arouse, agitate, incite;
gen. sg. perf. pass. part.gen. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...Etruscorum Veientes. Inde ob residuas bellorum iras maxime sollicitatis ad defectionem animis voluntarios traxere, et apud vagos quosdam..." - G
Otho
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...dena sestertia repraesentata et quinquagena promissa. Per hos sollicitati reliqui, nec adeo multi, haud dubia fiducia, in ipso..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...filius eius duumvir ad id ipsum creatus dedicavit. Sollicitati et eo anno sunt dulcedine agrariae legis animi plebis..." - T
Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...perinde ac si Alpes iam transisset, Boii sollicitatis Insubribus defecerunt, nec tam ob veteres in populum Romanum iras..." - T
Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...factum est ut sociis gratiae agerentur quod diu sollicitati ne obsidionis quidem metu fide decessissent: de auxilio mittendo..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...Rhodum iusserunt, simul renouare amicitiam, simul speculari, num sollicitati animi sociorum ab rege Perseo essent. In suspensa ciuitate..."
