singulariter
Dictionary entries
- Entry →singulariter
Adverb
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
separately/singly, one by one; singular (grammar); exceptionally, extremely;; particularly; exceedingly; singularly; unusually, remarkably;
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...habeant, non alio vitiosa sunt quam quod pluralia singulariter et singularia pluraliter efferuntur: et "gladia" qui dixerunt genere..." - M
Liber IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...inmensum spatiis confecimus aequor", et de pluribus singulariter: "haud secus ac patriis acer Romanus in armis". XXI. Specie..." - G
Liber I
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...longa et pertinax valetudo Titi Aristonis, quem singulariter et miror et diligo. Nihil est enim illo gravius sanctius..." - G
Liber III
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...composuit. 'De vita Pomponi Secundi duo'; a quo singulariter amatus hoc memoriae amici quasi debitum munus exsolvit. 'Bellorum..." - G
Liber IV
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...omnino, hoc certe iudicio facio, quod Asinium Rufum singulariter amo. Est homo eximius et bonorum amantissimus. Cur enim..."
