satiatum
Dictionary entries
- Entry →satio, satiare, satiavi, satiatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
satisfy, sate; nourish;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part. - Entry →satias, satiatis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
sufficiency, abundance; distaste caused by excess;
gen. pl.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...domus, quod in medio fuit, ita digesto cruore satiatum est usque ad cubiculum miserrimi iuvenis, tamquam plane timuerit..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...misericordia. ipsum sane senem et prosperis adversisque satiatum, sed quod nomen, quem statum filio eius Germanico fore? nunc..."
