ridiculariae
Dictionary entries
- Entry →ridicularius, ridicularia, ridicularium
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Cassell's Latin Dictionary
laughable, droll;
dat. sg. (f.)gen. sg. (f.)nom. pl. (f.)voc. pl. (f.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Asinaria
Titus Maccius Plautus
"...igitur tu dives es factus? LEON. Mitte ridicularia. LIB. Mitto. *** istuc quod adfers aures exspectant meae. LE. Animum..." - T
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...bene vivitur. sed hoc animum advorte atque aufer ridicularia; nam ego dedita opera huc ad te advenio..." - T
Truculentus
Titus Maccius Plautus
"...caullator probus. AST. Quid id est, amabo? istaec ridicularia, cavillationes, vis opinor dicere? STRAT. Istud pauxillum differt..."
