repudiati
Dictionary entries
- Entry →repudio, repudiare, repudiavi, repudiatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
reject; repudiate; scorn;
gen. sg. perf. pass. part.gen. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Liber II
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...iuvari possint? Hac vos fortuna atque his ducibus repudiatis Corfiniensem ignominiam, Italiae fugam, Hispaniarum deditionem, Africi belli praeiudicia..." - T
Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...acciperet. Hannibal nec temere credendo nec asperando, ne repudiati aperte hostes fierent, benigne cum respondisset, obsidibus quos dabant..."
