renuntiare
Dictionary entries
- Entry →renuntio, renuntiare, renuntiavi, renuntiatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
report, announce; reject;
sg. pres. pass. imp. 2ndsg. pres. pass. ind. 2ndpres. act. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...haesitabant, negantes sibi ultra quidquam mandatum esse, iussi renuntiare regi, consulem P. Licinium breui cum exercitu futurum..." - L
de Providentia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...tempus, omnis uos locus doceat quam facile sit renuntiare naturae et munus illi suum inpingere; inter ipsa altaria..." - G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...uteretur, ideoque et quae religiones monerent et quae renuntiarent amici neglexisse. Sunt qui putent, confisum eum novissimo illo..." - M
I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...morti satisfecisset, intellexit? Officium, iudices, oculorum est renuntiare manibus, quid actum sit. Caeci percussoris una securitas fuerat saepius..." - T
Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...illis nos, patres conscripti, sollicitis ac pendentibus animi renuntiare iubetis? Alterum responsum salutem victoriam lucem ac libertatem; alterum..." - T
Liber XXIV
Titus Livius (Livy)
"...uiam, si in praesentia tempori cessisset. itaque legatos renuntiare iussit futurum se in senatus ac populi potestate. postero..." - T
Liber XXV
Titus Livius (Livy)
"...Quinctio Crispino Romano palam duobus exercitibus audientibus renuntiare hospitium. nihil sibi cum eo consociatum, nihil foederatum, hosti..." - T
Liber XXVII
Titus Livius (Livy)
"...iactassent, nihil moti legati neque se quid domum renuntiarent habere dixerunt neque senatum suum quid noui consuleret..."
