recurvos
Dictionary entries
- Entry →recurvus, recurva, recurvum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
bent back on itself, bent round;
acc. pl. (m.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...culmine summo pastorale canit signum cornuque recurvo Tartaream intendit vocem, qua protinus omne contremuit nemus et silvae insonuere..." - P
Amores III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...porcus hara, duxque gregis cornu per tempora dura recurvo. invisa est dominae sola capella deae; illius indicio silvis..." - P
Metamorphoses III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...geminaque ope currere temptant: inpediunt hederae remos nexuque recurvo serpunt et gravidis distinguunt vela corymbis. ipse racemiferis frontem..."
