provocatus
Dictionary entries
- Entry →provoco, provocare, provocavi, provocatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
call forth; challenge; provoke;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber IX
Aulus Gellius
"...speculatum ab eo missus, interdicto hostem, a quo provocatus fuerat, occiderat. XIV. Quod idem Quadrigarius "huius facies" patrio..." - M
Liber Primus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...scribere? quamquam a te ipso id quidem facio provocatus gratissimo mihi libro, quem ad me de virtute misisti..." - M
Liber Secundus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...voluptatis causa cum Gallo apud Anienem depugnavit provocatus et ex eius spoliis sibi et torquem et cognomen induit..." - T
Liber VI
Titus Livius (Livy)
"...ponte pugnam, qua T. Manlius Gallum cum quo provocatus manus conseruit in conspectu duorum exercituum caesum torque spoliavit..." - T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...omnes' inquit, 'pater, tuo sanguine ortum vere ferrent, provocatus equestria haec spolia capta ex hoste caeso porto.' Quod..."
