properavit
Dictionary entries
- Entry →propero, properare, properavi, properatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
hurry, speed up; be quick;
sg. perf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Cistellaria
Titus Maccius Plautus
"...satin vix reliquit deo quod loqueretur loci, ita properavit de puellae proloqui suppositione. quod si tacuisset, tamen..." Liber IX
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...poscebat iam sibi vota deus: ipse suas anser properavit laetus ad aras et cecidit sanctis hostia parva focis..."Liber XI
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...alia fata venire via. Sed mors vocis iter properavit cludere blandae, ne posset duras flectere lingua deas. XCII..."
