proavum
Dictionary entries
- Entry →proavus, proavi
Masculine · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Lesser
great-grandfather; remote ancestor;
acc. sg.gen. pl.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...dixisse vetus se ac familiare consilium domo adferre; proavum enim suum Ap. Claudium ostendisse patribus viam unam dissolvendae..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Cato talia ulciscebantur aut ille Scaurus, quem proavum suum obprobrium maiorum Mamercus infami opera dehonestabat. Iunio Othoni litterarium..." - P
Liber VI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...ipsi interfecere. datum erat crimini quod Theophanen Mytilenaeum proavum eorum Cn. Magnus inter intimos habuisset, quodque defuncto Theophani..." - P
Liber XIII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...simul ini[i]t consulatum Valerius Messala, cuius proavum, oratorem Corvinum, divo Augusto, abavo Neronis, collegam..."
