praeruptum
Dictionary entries
- Entry →praeruptus, praerupta, praeruptum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
steep;
acc. sg. (m.)acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.) - Entry →praerumpo, praerumpere, praerupi, praeruptus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Lesser
break off;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from QUAESTIONES NATURALES
"...nouem uasto cum murmure montis it mare praeruptum et pelago premit arua sonanti; siue, ut apud te, lunior..." - G
Liber II
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...iugum directum eminens in mare, utraque ex parte praeruptum atque asperum, sed tamen paulo leniore fastigio..." - G
Liber VIII
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...totum paene montem cingebat, in quo positum erat praeruptum undique oppidum Uxellodunum. Hoc avertere loci natura prohibebat..." - T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...defertur. Inde qua proximum fuit a ripa, per praeruptum eoque neglectum hostium custodiae saxum in Capitolium evadit..." - P
Liber XVI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...uteretur, adsumpsisse L. Silanum, iuvenem genere nobilem, animo praeruptum, quem novis rebus ostentaret. Ipsum dehinc Silanum increpuit isdem..."
