praepollens
Dictionary entries
- Entry →praepolleo, praepollere, -, -
Verb · 2nd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Lewis & Short
be very powerful; be very strong;
acc. sg. pres. act. part.nom. sg. pres. act. part.voc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...regione atque in ea aetate, divitiis praepollens; eaque ipsa causa belli fuit, quod rex Romanus cum ipse ditari..." - T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...fuit, virtute fortunaque cum sua, tum publica praepollens, quod in imperio eius Gallia adeo frugum hominumque fertilis fuit..."
