praenomine
Dictionary entries
- Entry →praenomen, praenominis
Neuter · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
first name, personal name; noun which precedes another noun (gram.);
abl. sg.dat. sg.loc. sg.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...Patrem Claudi Caesaris Drusum, olim Decimum mox Neronem praenomine, Livia, cum Augusto gravida nupsisset, intra mensem tertium peperit..." - G
Galba
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...Livia nomen et Ocellae cognomen assumptis, mutato praenomine; nam Lucium mox pro Servio usque ad tempus imperii usurpavit..." - Q
Sermones II
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...erit fecundave coniux. "Quinte" puta aut "Publi"—gaudent praenomine molles auriculae—"tibi me virtus tua fecit amicum..."
