postulatus
Dictionary entries
- Entry →postulo, postulare, postulavi, postulatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
demand, claim; require; ask/pray for;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...ipse a Lucio Antistio tr. pl. postulatus appellato demum collegio optinuit, cum rei publicae causa abesset reus..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...actum de praemiis accusatorum abolendis, si quis maiestatis postulatus ante perfectum iudicium se ipse vita privavisset. ibaturque..." - P
Liber VI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...diebus Granius Marcianus senator, a C. Graccho maiestatis postulatus, vim vitae suae attulit, Tariusque Gratianus praetura functus lege..."
