placantia
Dictionary entries
- Entry →placo, placare, placavi, placatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
appease; placate; reconcile;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Tertius
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...insontes errore luit culpamque remittens carmina turbatos volvit placantia manes. ille mihi quae danda forent lustramina caesis prodidit..."
Liber Quintus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...cineri dat vina vocato. carmina quin etiam visos placantia manes Odrysius dux rite movet mixtoque sonantem percutit..."
