personante
Dictionary entries
- Entry →persono, personare, personavi, personatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
make loud/continuous/pervasive noise/loud music; ring/resound; chant/shout out;
abl. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber I
Aulus Gellius
"...totiusque villae venustate aquis undique canoris atque avibus personante. Erat ibidem nobiscum simul adulescens philosophiae sectator, disciplinae..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...moenium firmare: noctu dieque fluxi et amoena litorum personantes, in ministerium luxus dispersis militibus, de bello tantum inter..."
