peccaturis
Dictionary entries
- Entry →pecco, peccare, peccavi, peccatus
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
sin; do wrong, commit moral offense; blunder, stumble; be wrong;; make mistake; make slip in speaking; act incorrectly; go wrong, be faulty;
abl. pl. fut. act. part.dat. pl. fut. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
Liber II
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...irasceris iuuenibus senibusque quod peccant, irascere infantibus: peccaturi sunt. Numquis irascitur pueris, quorum aetas nondum nouit rerum discrimina..." - L
Liber I
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...dedit, nec immerito: magna pars peccatorum tollitur, si peccaturis testis assistit. Aliquem habeat animus quem vereatur, cuius auctoritate..."
