peccantium
Dictionary entries
- Entry →pecco, peccare, peccavi, peccatus
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
sin; do wrong, commit moral offense; blunder, stumble; be wrong;; make mistake; make slip in speaking; act incorrectly; go wrong, be faulty;
gen. pl. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
Liber II
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...totus deseruit exercitus. Quid tollit iram sapientis? turba peccantium. Intellegit quam et iniquum sit et periculosum irasci publico..." - L
de Clementia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...corrigit parcitas animadversionum; facit enim consuetudinem peccandi multitudo peccantium, et minus gravis nota est, quam turba damnationum levat..." - L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE BENEFICIIS
"...multi ingrati sint; pudorem enim rei tollet multitudo peccantium, et desinet esse probri loco commune maledictum. Numquid..." - L
Liber XVI
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...iudico. Quare? quia prima illa et maxima peccantium est poena peccasse, nec ullum scelus, licet illud fortuna exornet..." - P
Agricola
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...cultum pueritiam adulescentiamque transegit. Arcebat eum ab inlecebris peccantium praeter ipsius bonam integramque naturam, quod statim parvulus sedem..."
