oppugnarier
Dictionary entries
- Entry →oppugno, oppugnare, oppugnavi, oppugnatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
attack, assault, storm, besiege;
pres. pass. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...legatione decreta necdum missa, omnium spe celerius Saguntum oppugnari allatum est. Tunc relata de integro res ad senatum..." - T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...abesse. His tumultuosiora Romae, iam castra ad Veios oppugnari, iam partem hostium tendere ad urbem agmine infesto, crediderant..." - T
Liber XXIV
Titus Livius (Livy)
"...mouentes sese quieuerunt. ita ab duobus consulibus Casilinum oppugnari coepit. ubi cum multa succedentes temere moenibus Romani milites..." - T
Liber XXVII
Titus Livius (Livy)
"...extrahi aestatem posse consules crederent, nihilo minus oppugnari Locros posse rati L. Cincio ut ex Sicilia Locros..." - G
Liber VIII
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...palude et loci natura munitis se tenere neque oppugnari castra eorum sine dimicatione perniciosa nec locum munitionibus claudi..." - T
Liber XXVI
Titus Livius (Livy)
"...Naupacto est. tertio ferme post die utrimque oppugnari coepta est; grauior a mari oppugnatio erat quia et tormenta..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...Quid esse aliud quam minari se proditurum patriam, oppugnari atque capi passurum! Quid eam vocem animorum, non plebi..." - T
Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...unus filius eius erat, uenerunt querentes castella sua oppugnari nec spem ullam esse resistendi nisi praesidium Romanus misisset..."
