opprobrarier
Dictionary entries
- Entry →opprobro, opprobrare, opprobravi, opprobratus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Cassell's Latin Dictionary
taunt, reproach;
pres. pass. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Mostellaria
Titus Maccius Plautus
"...PHILOL. Egone id exprobrem, qui mihimet cupio id opprobrarier? nec quicquam argenti locavi iam diu usquam aeque bene..." - T
Persa
Titus Maccius Plautus
"...PAEG. Scio fide hercle erili ut soleat impudicitia opprobrari nec subigi queantur umquam, ut pro ea fide habeant..."
