opitulari
Dictionary entries
- Entry →opitulor, opitulari, opitulatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Lesser
bring aid to; help; bring relief to;
pres. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Casina
Titus Maccius Plautus
"...dare lubet? CLE. Quia enim filio Nos oportet opitulari unico. LY. At quamquam unicust, Nilo magis ille unicust..." - T
Curculio
Titus Maccius Plautus
"...frustrarier, ut decet velle hominem amicum amico, atque opitularier: respondit mihi paucis verbis, atque adeo fideliter, quod tibi..." - C
FRAGMENTA EX LIBRIS DE VIRIS ILLVSTRIBVS
Cornelius Nepos
"...superest. Ne id quidem tam breve spatium potest opitulari, quin et mihi adversere et rem publicam profliges? Denique..." - T
Liber XLIV
Titus Livius (Livy)
"...tenente ad Elpeum Perseo Romanos, ne urbibus sociis opitulari possent. ipsis quoque Romanis de se cogitandum fuisset, quando..."
