occultantem
Dictionary entries
- Entry →occulto, occultare, occultavi, occultatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
hide; conceal;
acc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Haec audita quamquam abstrusum et tristissima quaeque maxime occultantem Tiberium perpulere, ut Drusum filium cum primoribus civitatis duabusque..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...saevitiam ac libidinem cum factis promeret, locis occultantem erant qui crederent in senectute corporis quoque habitum pudori fuisse..."
