obversabatur
Dictionary entries
- Entry →obversor, obversari, obversatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Lesser
appear before one; go to and fro publicly;
sg. imperf. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...adhuc quidam Agrippinae a Tiberio, recentior Iuliae memoria obversabatur a Claudio pulsae; sed illis robur aetatis adfuerat; laeta..." - P
Liber XVI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...tela militum cernentibus. simul ipsius Thraseae venerabilis species obversabatur; et erant qui Helvidium quoque miserarentur, innoxiae adfinitatis poenas..." - G
Liber II
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...tamen ut nova omnia novo metu permovebant. Obversabatur praeter illa quae supra dixi causae difficultas: stabat modo consularis..."
