obtemperaret
Dictionary entries
- Entry →obtempero, obtemperare, obtemperavi, obtemperatus
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
obey; comply with the demands of; be submissive to; (w/DAT);
sg. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
de Bello Africo
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...sese vestitum transferret et Iubae homini superbissimo ineptissimoque obtemperaret. Postero die universas omnium copias de castris omnibus educunt..." - P
Liber XV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Faenium praefectum et expositis Caesaris iussis an obtemperaret interrogavisse, monitumque ab eo ut exsequeretur, fatali omnium ignavia..."
