obprobrio
Dictionary entries
- Entry →obprobrium, obprobri(i)
Neuter · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Lesser
reproach, taunt; disgrace, shame, scandal; source of reproach/shame;
abl. sg.dat. sg.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
De grammaticis
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius)
"...alios deinceps cognoscere cuperet, quamvis omnes contemni magisque obprobrio legentibus quam gloriae et fructui esse animadverteret, nihilo minns..." - G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...praeter Nicomedis contubernium laesit, gravi tamen et perenni obprobrio et ad omnium convicia exposito. Omitto Calvi Licini notissimos..."
