oblitteratam
Dictionary entries
- Entry →oblittero, oblitterare, oblitteravi, oblitteratus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
cause to be forgotten/fall into disuse/to disappear; assign to oblivion;
acc. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...Coriolos sit bellatum. Eo rem se vetustate oblitteratam, ceterum suae memoriae infixam adferre agrum de quo ambigitur finium..." - T
Liber XXVII
Titus Livius (Livy)
"...quemquam id ius usurpasse. tribuni rem inertia flaminum oblitteratam ipsis, non sacerdotio damno fuisse cum aequum censuissent..."
