nominares
Dictionary entries
- Entry →nomino, nominare, nominavi, nominatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
name, call;
sg. imperf. act. subj. 2nd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Dialogus de Oratoribus
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...negaverim Cassium Severum, quem solum Aper noster nominare ausus est, si iis comparetur, qui postea fuerunt, posse oratorem..." - A
Liber X
Aulus Gellius
"...fabam neque tangere Diali mos est neque nominare. XIII. Propagines e vitibus altius praetentas non succedit. XIV. Pedes..." - A
Liber XIII
Aulus Gellius
"...agrestes fuerunt, ut stellas hyadas idcirco "suculas" nominarent, quod hyes Latine "sues" dicantur; sed ut, quod Graeci hyper..." - L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from QUAESTIONES NATURALES
"...senis horis pleni senisque sicci sunt? Superuacuum est nominare singula flumina, quae certis mensibus magna certis angusta sunt..." - G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...dicis, inquam, omnium hominum deorumque pudor? Nam ne nominare quidem te inter res serias..." - G
Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...superiore parte aut omnino quacumque de causa capram nominare, criminosum et exitiale habebatur. Vultum vero natura horridum..." - M
V
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...vestra succurrere, et lex, quae inopem, quae patrem nominare contenta est, filium non remisit ad causas. quid vero..." - M
Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...illa aetas gaudeat inveniri potest quod tractare intueri nominare iucundum sit. XXVII. cum vero iam ductus sequi coeperit..."
