nominabo
Dictionary entries
- Entry →nomino, nominare, nominavi, nominatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
name, call;
sg. fut. act. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Dialogus de Oratoribus
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...exprimunt ii, qui se antiquos oratores vocitant. Neminem nominabo, genus hominum significasse contentus; sed vobis utique versantur ante..." - T
Mostellaria
Titus Maccius Plautus
"...modo, ausculta mihi. DAN. Iam hercle ego illum nominabo. * * * TR. Euge strenue. beatus vero es nunc, quom clamas..." - G
Liber V
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...neminem viventium, ne quam in speciem adulationis incidam, nominabo -, sed ego verear ne me non satis deceat, quod..."
