nominabat
Dictionary entries
- Entry →nomino, nominare, nominavi, nominatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
name, call;
sg. imperf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber XX
Aulus Gellius
"...magister, duas species habuisse dicitur. Alia erant, quae nominabat exoterika, alia quae appellabat akroatika. II. Exoterika dicebantur quae..." - G
Liber II
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...solent nominare quos dignissimos sacerdotio iudicant, me semper nominabat. Quin etiam in hac novissima valetudine, veritus ne forte..." - G
Liber IV
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...nominationis die per hos continuos annos inter sacerdotes nominabat, tamquam in locum suum cooptaret; quod nunc eventus..."
