narraturus
Dictionary entries
- Entry →narro, narrare, narravi, narratus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
tell, tell about, relate, narrate, recount, describe;
nom. sg. fut. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...bene priora narraveris iudex ipse quod postea sis narraturus exspectet. LIV. Ne illud quidem fuerit inutile, semina quaedam..." 
Liber Tertius
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...immites lente descendit ad umbras verbaque dilectae fert narraturus Etruscae. Salve supremum, senior mitissime patrum, supremumque vale..."- P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Latiaris repertum in publico Sabinum, velut recens cognita narraturus, domum et in cubiculum trahit praeteritaque et instantia, quorum..."
