moratum
Dictionary entries
- Entry →moratus, morata, moratum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
endowed with character or manners of a specified kind; gentle, civilized;
acc. sg. (m.)acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.) - Entry →moror, morari, moratus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Very Frequent
delay; stay, stay behind; devote attention to;
acc. sg. perf. part.acc. sg. perf. part.acc. sg.nom. sg. perf. part.voc. sg. perf. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Aulularia
Titus Maccius Plautus
"...hunc reliquit qui hic nunc habitat filium pariter moratum ut pater avosque huius fuit. huic filia..." 
Liber Nonus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...ingens intorquet iaculum, duro quod in aere moratum transmissumque tamen clipei stetit orbe secundo. inde Pheres acerque Lycus..."- P
Metamorphoses XII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...proxima rupit terga novena boum, decimo tamen orbe moratum est. excutit hoc heros rursusque trementia forti tela manu..." - P
Metamorphoses XIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...Averna paternos, orat. at illa diu vultum tellure moratum erexit tandemque deo furibunda recepto 'magna petis,' dixit..." - T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...patrem et filium cura reconciliandi eos in gratiam moratum esse, et quia ea res exemisset illum diem, postero..."
