monstrantem
Dictionary entries
- Entry →monstro, monstrare, monstravi, monstratus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
show; point out, reveal; advise, teach;
acc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Curculio
Titus Maccius Plautus
"...manum. Pal. Flagitium probrumque magnum, Phaedrome, expergefacis: bene monstrantem pugnis caedis, hanc amas, nugas meras. hocine fieri..." - L
Liber V
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...recens vitium; sequerentur teneri et rudes animi recta monstrantem. Nemo difficulter ad naturam reducitur nisi qui ab illa..." 
Liber Quintus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...iuxta Aesoniden magno cratere lacessit nunc sibi monstrantem natos Iovis oraque iuxta Aeacidum, nunc ingentes Calydonis alumnos. audit..."- P
Aeneid VI
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...Phaedram Procrinque locis maestamque Eriphylen crudelis nati monstrantem vulnera cernit, Evadnenque et Pasiphaen; his Laodamia it comes..."
