mirantia
Dictionary entries
- Entry →miro, mirare, miravi, miratus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
be amazed/surprised/bewildered (at); look in wonder/awe/admiration at;; admire/revere; wonder; marvel at;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Quartus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...inviso solvit cui pectore poenas.' ille virum circa mirantia lumina volvit. festa dehinc mediis ineunt convivia tectis communesque..."
Liber Quintus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...cruor: natum Charopeia coniunx obtulit, accingunt sese et mirantia ferro pectora congestisque auidae simul undique dextris perfringunt..."- P
Metamorphoses III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...fessum submisit in herba, lumina mors clausit domini mirantia formam: tum quoque se, postquam est inferna sede receptus..." - P
Metamorphoses XIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...monstris vulgus pavet; illa paventis ora venenata tetigit mirantia virga, cuius ab attactu variarum monstra ferarum in iuvenes..."
