minante
Dictionary entries
- Entry →mino, minare, minavi, minatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
drive (animals); impel, push, force; threaten?;
abl. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...Omissa inde in Clusinos ira, receptui canunt minantes Romanis. Erant qui extemplo Romam eundum censerent; vicere seniores..." - L
Thyestes
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from FABULAE
"...sibi immotus Atreus constat, atque ultro deos terret minantes. Iamque dimissa mora adsistit aris, toruum et obliquum intuens..." 
Liber Septimus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...pacem dextramque reverti amplius. ambo truces, ambo abscessere minantes. Valerius Flaccus The Latin Library The Classics Page..."
Liber Sextus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...alte adsilit. ut praeceps cumulo salit unda minantes in scopulos et fracta redit, sic ille furentem circumit expugnans..."- P
Ars Amatoria III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...fores iaceat, 'crudelis ianua!' dicat, Multaque summisse, multa minanter agat. Dulcia non ferimus: suco renovemur amaro; Saepe perit..."
