militavere
Dictionary entries
- Entry →milito, militare, militavi, militatus
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
serve as soldier, perform military service, serve in the army; wage/make war;
pl. perf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
de Clementia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...Sacerdotium tibi petenti praeteritis compluribus, quorum parentes mecum militaverant, dedi; cum sic de te meruerim, occidere me constituisti..." - M
VIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...nascitur, perit! igitur quando umquam peregrinati sunt una, militavere pariter? quid non diducti separatique fecerunt? quando illos languor..."
