militantis
Dictionary entries
- Entry →militans, militantis
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Medieval
- Field:
- Military
military man; soldier, warrior;
acc. pl.gen. sg.nom. pl. - Entry →militans, (gen.), militantis
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Medieval
militant;
acc. pl. (m./f.)gen. sg. (all) - Entry →milito, militare, militavi, militatus
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
serve as soldier, perform military service, serve in the army; wage/make war;
gen. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber X
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...quem ad modum forensibus certaminibus exercitatos et quasi militantis reficit ac reparat haec velut sagina dicendi, sic adulescentes..." - T
Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...fortuna usus sit in amittendo reciperandoque paterno regno.—militanti pro Carthaginiensibus in Hispania pater ei moritur; Galae nomen..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...praefectus castrorum Iulius Gratus, tamquam fratri apud Othonem militanti proditionem ageret, cum fratrem eius, Iulium Frontonem tribunum, Othoniani..."
