mentito
Dictionary entries
- Entry →mentior, mentiri, mentitus sum
Verb · 4th conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
lie, deceive, invent; imitate; feign; pretend; speak falsely about;
abl. sg. perf. part.abl. sg. perf. part.dat. sg. perf. part.dat. sg. perf. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
VIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...dixisse verum, quos de altero constat esse mentitos. iam tamen, iudices, de tam perdita pronuntiatione non querimur, quod..." - G
Otho
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...tamen sic quoque hoc disticho enotuit: Cur Otho mentito sit, quaeritis, exul honore? Vxoris moechus coeperat esse suae..." 
Liber Quartus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...tunc species aerisque eborisque vetusti atque locuturas mentito corpore ceras edidici. quis namque oculis certaverit usquam Vindicis, artificum..."
Liber Septimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...notas et miscuit annos. et nunc sic fratres mentito nomine gaudent, plus pater: hunc olim iuuat et uentura..."- P
Metamorphoses X
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...nacta gravem vino Cinyran male sedula nutrix, nomine mentito veros exponit amores et faciem laudat; quaesitis virginis annis..."
