mentimur
Dictionary entries
- Entry →mentior, mentiri, mentitus sum
Verb · 4th conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
lie, deceive, invent; imitate; feign; pretend; speak falsely about;
pl. pres. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber VII
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...nulla profecto 445numina: cum caeco rapiantur saecula casu,mentimur regnare Iouem. spectabit ab altoaethere Thessalicas, teneat cum fulmina..." - L
Liber V
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...nisi quod iam etiam ubi causa sublata est mentimur consuetudinis causa. Vale. XLVII. SENECA LUCILIO SUO SALUTEM Libenter..." 
Liber Septimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...huic est Iuppiter urbi Gradiuusque socer; Bacchum haud mentimur alumnum et magnum Alciden.' iactanti talia frustra turbidus aeria..."
