mandem
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. pres. act. subj. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
Liber X
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...tuum Salonem Quinto forsitan essedo videbis. Quid mandem tibi quaeris? ut sodales Paucos, sed veteres et ante brumas..."
Liber Primus
Publius Papinius Statius from ACHILLEID
"...latebrae? quid precer, heu! timeamve prius? quidve anxia mandem, cui vix flere vacat? modo te nox una deditque..."- G
FRAGMENTA HISTORIARUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...coactos, scelestos magis quam miseros (?) obstringi. Ad Iovis mandem (?) iram. Publicum studiis corruperant me veri . . . unum..."
