mandavistis
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
pl. perf. act. ind. 2nd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Captivi
Titus Maccius Plautus
"...pater, tibi commendo spes opesque meas. PHIL. Mandavisti satis. satin habes, mandata quae sunt facta si refero? TYND..." - T
Epidicus
Titus Maccius Plautus
"...Quod ad me attinuit, ego curavi: quod mandavisti mihi impetratum est, empta ancilla, quod tute ad me litteras..." - T
Menaechmi
Titus Maccius Plautus
"...habeor. SEN. Vnde? MAT. Ab illo, quoi me mandavisti, meo viro. SEN. Ecce autem litigium. quotiens tandem edixi..."
