mandature
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
voc. sg. fut. act. part.
Examples
- M
Liber X
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...domum, non ulla est machina belli,nec flammis mandatur opus; sed caeca iuuentusconsilii uastos ambit diuisa penates..." - T
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...infringent.' consilio dimisso tuendi cura regis Q. Aelio mandatur. eo die et inuitatus ad consulem Perseus et alius..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...quem vellet. A plebe consensu populi consulibus negotium mandatur; qui, summa moderatione ac lenitate per paucorum supplicium, quos..." - G
BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...perculsa nobilitate post multas tempestates novo homini consulatus mandatur. Et postea populus a tribuno plebis T. Manlio Mancino..." - P
Liber XV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...faceret insolens erat. poena Flavi Veianio Nigro tribuno mandatur. is proximo in agro scrobem effodi iussit, quam Flavus..."