mandatos
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
acc. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber I
Aulus Gellius
"...Quaesitum esse in philosophia, quidnam foret in recepto mandato rectius, idne omnino facere, quod mandatum est, an nonnumquam..." - A
Capitula
Aulus Gellius
"...Quaesitum esse in philosophia, quidnam foret in recepto mandato rectius, idne omnino facere quod mandatum est, an nonnumquam..." - M
Liber II
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...ignobiles in officiis ciuilibus scriptos eos memoriquiaeque diligentissime mandatos in promptu habuerint, ut, quotiens esset occasio, extemporales eorum..." - P
Metamorphoses VIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...adflat et in vacuis spargit ieiunia venis; functaque mandato fecundum deserit orbem inque domos inopes adsueta revertitur antra..." - T
Liber XXVI
Titus Livius (Livy)
"...animaduertit, aduocata contione ita de aetate sua imperioque mandato et bello quod gerundum esset magno elatoque animo disseruit..." - T
Liber XXVII
Titus Livius (Livy)
"...indicta. M. Ualerius consul litteris excitus, prouincia exercituque mandato L. Cincio praetori, M. Ualerio Messalla praefecto classis..."
