inridebitis
Dictionary entries
- Entry →inrideo, inridere, inrisi, inrisus
Verb · 2nd conjugation
- Frequency:
- Lesser
laugh at, ridicule;
pl. fut. act. ind. 2nd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...foedum ac maculosum, ille ut tumidum ac vanum inridebant. sed condito odio eandem utilitatem fovere, crebris epistulis sine..." - T
Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...legatique ac tribuni puerorum ritu vana miracula paventes inridebant increpabantque, vertit animos repente pudor et in ea ipsa..." - T
Liber XLI
Titus Livius (Livy)
"...consul et contumeliis singulorum et multitudinis++nam insuper inridebant++ludibriis, naue eadem, qua uenerat, Aquileiam redit. inde collegae..."
