indoluit
Dictionary entries
- Entry →indolesco, indolescere, indolui, -
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Lesser
feel pain of mind; grieve;
sg. perf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Metamorphoses II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...nulla est, et iam puer Arcas (id ipsum indoluit Iuno) fuerat de paelice natus. quo simul obvertit saevam..." - P
Metamorphoses IV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...vidisse deus; videt hic deus omnia primus. indoluit facto Iunonigenaeque marito furta tori furtique locum monstravit, at illi..." 
Liber Duodecimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...fatiscere uano inmeritam Argian supero respexit ab axe, indoluit uisu, et lunaribus obuia bigis aduertit uultum placidaque..."- P
Metamorphoses III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...Echo. quae tamen ut vidit, quamvis irata memorque, indoluit, quotiensque puer miserabilis 'eheu' dixerat, haec resonis iterabat vocibus..." - P
Metamorphoses XI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...aurum.' adnuit optatis nocituraque munera solvit Liber et indoluit, quod non meliora petisset. laetus abit gaudetque malo Berecyntius..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...mitis, tum vero aequari adulescentes senectae suae impatienter indoluit accitosque pontifices percontatus est num id precibus Agrippinae..."
